
تقدیم به بهترینم
زندگي گل زردي است به نام غم
فرياد سياهي است به نام آه
رشته کوهي است به نام آرزو
و رودخانه اي است به نام عشق
که به درياي صفا مي ريزد
زندگي يعني عشق، محبت، اميد و آرزو
که در آخر به بياباني به نام وداع منتهي مي شود

توی غربت چشات چیزیه که نمی خوام بدونم
چون برق چشاتو دوست دارم
ان نگاهاتو دوست دارم
لحظه لحظه هاتو دوست دارم
درد دلاتو دوست دارم
تموم قصه هاتو دوست دارم
عطر نفساتو دوست دارم
اواز صدا تو دوست دارم
این منم با تموم وجود
میگم به خدا دوست دارم
زیر بار کوله بارخاطرات تو شکستم
شکستم
میرم اما باورم کن که به دست تو شکستم
شکستم
میرمو هرم داغ جاده دل کندن از تو
از تو دل شکسته اما فکر اون چشای مستم
تو روزای خالی از عشق که رواج دل شکستن
ای خوشا رفتن و رفتن پل پشت سر شکستن
رفتنو تو جاده مردن دل به تنهایی سپردن
وقت رفتن سخته اما ای خوشا رفتن و رفتن
من برای موندن تو همه تن تشنه گفتن
تو نموندی و ندیدی غم دل شکستن من
تو روزای خالی از عشق که رواج دل شکستن
ای خوشا رفتن و رفتن پل پشت سر شکستن
فواد
برای این دل که شکست
که شکست و گریه هاش
تو قاب چشمام پینه بست
کاش میشد داد بزنم
تموم درد قلبمو
ولی نمیخواد بشکنه
این بغض غم سکوتمو
همه غریبن با دلم
تو هم که بی زبون شدی
چشمامو تر کن ای خدا
تو هم ازم خسته شدی؟
اگر فقط میذاشتی تو
دردامو فریاد بزنم
عرشت میلرزید ای خدا
اگر غمو داد میزدم
چی میشد فقط یه بار
دردامو مرهم بکنی
بهم نگی صبور باشم
گریه رو همدمم کنی؟
چرا باید صبور باشم
وقتی دلم بارونیه
وقتی نمیخوای ببینی
بنده ات رو به ویرونیه
تا کی باید ناله کنم؟
آخه خدا کو زندگی؟
پس کی جوابمو میدی؟
خسته شدم از خستگی
تنها و بی کسم خدا
زخمی و خسته ام ای خدا
نگو بهم صبور باشم
صبری نمونده به خدا
قلبی که دوست بدارد قلبی که دوستش بدارد
قلبی که هدیه کند قلبی که بپذیرد
قلبی که بگوید قلبی که جواب بگوید
قلبی برای من قلببی برای انسانی که من می خواهم
تقدیم به....
واسه همینه که چشمهامون همیشه تره
پس از مدتی انتظار کامران و هومن آلبوم ریمیکس خود را عرضه کردند. همانطور که قبلا اعلام کرده بودند تنها دو موزیک از آلبوم جدید ریمیکس کامران و هومن (۸۶) به نام های دوستت دارم خیلی زیاد و خیلی ممنون دارای ترانه ی نو هستند و بقیه ریمیکس از کارهای قبلی هستند.
کیفیت همگی موزیک ها ۱۲۸ و بسیار عالی میباشد:

اشتباه اول من و تو یک نگاه بود
گر چه باورت نمی شود ولی حقیقتی است
اینکه کلبه ی من از غم تو روبراه بود